Wie aan Groot-Brittannië denkt, ziet al snel rode dubbeldekkers, zwarte taxi’s en natuurlijk de karakteristieke rode telefooncel voor zich. Vooral de K6-telefooncel groeide uit tot een wereldwijd herkenbaar Engels symbool. Maar voordat deze kiosk in duizenden Britse straten verscheen, ging er een zorgvuldig proces van ontwerpen, fabriceren, vervoeren en plaatsen aan vooraf.

De K6 werd in 1935 ontworpen door de Britse architect Sir Giles Gilbert Scott. De General Post Office gaf hem de opdracht om een nieuwe telefooncel te ontwikkelen ter gelegenheid van het zilveren regeringsjubileum van koning George V. Daarom werd het model ook wel de Jubilee Kiosk genoemd. Scott baseerde zijn ontwerp op de grotere K2 uit 1924, maar maakte de nieuwe telefooncel compacter, lichter en goedkoper om te produceren. Bij Historic England is meer te lezen over de geschiedenis en monumentale waarde van de K6.

Vanaf 1936 werd de telefooncel op grote schaal in Groot-Brittannië geplaatst. De K2 was vooral in Londen te vinden, maar de K6 moest ook kleinere steden en dorpen bereikbaar maken.

Tussen 1936 en 1968 werden naar schatting ongeveer 60.000 exemplaren geplaatst. Een uitgebreid overzicht van de ontwikkeling van de Britse telefoonkiosken is te vinden in het historische document van BT Archives.

De K6 werd hoofdzakelijk gemaakt van gietijzer. Een complete kiosk was ongeveer 2,54 meter hoog en circa 91 centimeter breed en diep. Met een gewicht van ongeveer 750 kilogram was het bepaald geen lichte constructie. De zijpanelen en deur bestonden uit kleine glazen ruitjes. Bovenaan stonden witte panelen met het woord TELEPHONE, met daarboven de Britse kroon. De afmetingen en technische gegevens van een origineel exemplaar zijn terug te vinden in de collectie van de Science Museum Group.

De telefooncel bestond uit meerdere gestandaardiseerde onderdelen. Hoekstijlen, ramen, deur, kroonpanelen en dakdelen werden afzonderlijk gegoten en daarna samengebouwd. Doordat de onderdelen uitwisselbaar waren, konden beschadigde delen later worden vervangen zonder de hele kiosk af te schrijven. De bekende rode kleur werd aangeduid als Post Office Red.

Na de montage werd de kiosk naar de uiteindelijke standplaats vervoerd. Soms gebeurde dat in losse onderdelen, maar de General Post Office gaf de voorkeur aan complete montage in een centrale werkplaats. Vervolgens werd de telefooncel met een speciale aanhanger naar de locatie gebracht.  Daar werd hij waterpas geplaatst, verankerd en aangesloten op het telefoonnet en de elektriciteitsvoorziening. Meer technische informatie over de montage en plaatsing is te lezen in de historische GPO-instructies voor de K6.

Vandaag de dag heeft de Britse telefooncel vooral een decoratieve en nostalgische functie. Bij EventTelefoon is dit beroemde Engelse symbool als replica te huur in het originele rood. Voor bruiloften, babyshowers, gender reveal-feesten en andere speciale gelegenheden is ook een moderne roze uitvoering beschikbaar. Daarmee krijgt het historische ontwerp een nieuw leven als opvallende blikvanger én als bijzondere plek voor een audiogastenboek.

Afbeeldingen zijn artistieke reconstructies en geen originele historische archieffoto’s.